UNUTUŞ

çöl ruhu yürüyor bastığım toprağa. şerh düşürülmüş
bir hayat boynumda atan sancı. karanlığa atıldıkça
ışığa çürüyor ellerim, sabaha dokundukça yüzüm
gölgeler giyiyor. her eşyada anımsamak çığlığı,
bir parça sıcaklık, kanat çırpıp sönen bir gülüş
ve hükmü geçmiş sözlerin kıpırdanan tozu. ey unutuş,
kalbimi kaçır boşluğun sonsuz denizinden. başkaldır
zamanın acıyan günlerine, yalnızca şiirin mutsuzluğu
kalsın elimde. yalanla aşkın hayal ülkesini, yokluğu
mırıldan ihanetin peşinde, apansız gidenlere.

ey unutuş, sustur içimde dönenen magmayı. ölü kuş
şarkılarından bir hançer çırpınır göğsümde, derinde, hep derinde…

Murathan ÇARBOĞA
Hayat Hiçbir Zaman Yetmeyecek Şiire
2007