İNTİHAR

Kaan İNCE için...





adımı biliyorsun,
akıbetimi çağıldıyor yüzümdeki epitaph
ve işlevsiz bir külçe gibi düşüyor
sesimdeki mağlup macera,
yokluğa

yan yanayız ve ölümlüyüz,
yarını ne kadar yontabiliriz
kumdan ve dağınık parmaklarımızla?

bulanık ırmaklara benzer bir yanımız var,
denizi ağulayan bir şahmaran
yahut uzantıları gibiyiz
hayat denen sürüngenin

diz dizeyiz ve yalnızız,
ağzı, uzayın sancısına açılan
kuyular gibi yankımıza gömülüyoruz,
dökülüyoruz azaplı yağmurlara karışıp
betonun göğe yumruk sallayan krallığına

acımı biliyorsun,
zamanı uğulduyor etimdeki serap
ve kaygısız uçurtmalar gibi salınıyor
içimdeki esrik çocuk, boşluğa,
sonsuza…

MURATHAN ÇARBOĞA
( 2002)